Mateloos alcoholgebruik, ja/nee?

Mateloos alcoholgebruik is lastig te peilen en moeilijk te bespreken. Als werkgever is het nog lastiger. Mijn ervaring is dat werknemers alcoholproblemen NIET bespreken met hun werkgever, collega’s en arboarts. 

Illustratie: Rhonald Blommestijn voor Het Financieele Dagblad

Mateloos alcoholgebruik is lastig te peilen en moeilijk te bespreken. 

Partners zijn vaak de eersten, en heel lang de enigen, die zich uitspreken over het alcoholgebruik van hun geliefde. Het feit dat niemand anders wat zegt, helpt niet. ‘Ben ik nou zo’n aansteller?’ denkt de partner. ‘Ja!’ kan de drinker denken, ‘als het echt zo erg was zouden anderen ook wel wat zeggen.’

Dat is dus zelden zo. 
Vrienden, familie en collega’s zien minder, dus kunnen denken dat ze uitzonderingen zien. 
Ze registreren het niet, denken dat ze het verkeerd zien, hebben het er wel met elkaar over, maar niet met de betrokkene, trekken zich terug, drinken mee, of weten niet wat ze ermee moeten. 

Als werkgever is het nog lastiger. Mijn ervaring is dat werknemers alcoholproblemen NIET bespreken met hun werkgever, collega’s en arboarts. 

Ook al zijn de problemen nog niet zo groot, het risico om als verslaafde bestempeld te wordt liever niet genomen. Verslaafd betekent onbetrouwbaar. 
Zo ziekelijk onbetrouwbaar dat je niet ontslagen mag worden, ook al functioneer je niet meer en zit je dronken in de meetings. Tenminste, dat behoort tot de mogelijkheden, las ik vandaag in dit artikel

Die dreiging lijkt me van twee kanten niet erg helpend voor een open gesprek.

Verslaving is niet zwart-wit, en geen ziekte die je zo maar op kunt lopen, van de ene dag op de ander. Alcohol is een tovermiddel op korte termijn en het is logisch dat mensen daar soms in doorslaan, zeker als de omstandigheden ernaar zijn. Zowel positief (feesten, belonen) als negatief (onzekerheid, somberheid, angst, verveling). 

Als je merkt dat je meer gaat drinken, en vooral ook als je dat doet om je stemming naar de gewenste kant om te buigen, is het goed om daar snel over te praten om bij te sturen. 
Realiseer je dat je motivatie altijd gemengd is. Drinken heeft voor- en nadelen. Als je wacht met praten tot je alleen nog maar nadelen ziet dan wacht je te lang. Hoe eerder je bijstuurt, hoe beter. 

Dat wil je ook als werkgever. Dat je medewerkers in een vroeg stadium hulp krijgen. Zodat tijdelijke mateloosheid geen verslaving wordt. Of zodat een langzaam groeiende gewoonte omgebogen wordt. 
Ook al kun je dat gesprek zelf niet aangaan, je kunt er wel voor zorgen dat je mensen snel ergens terecht kunnen voor een vertrouwelijk gesprek. Goed voor je mensen zorgen betekent ook erkennen wat je niet zelf kunt doen.

Geef een antwoord