O nee, niet wéér een coach….

Jammer dat ik zelf een steeds negatievere associatie heb bij het woord dat het best beschrijft wat ik doe.

Maar zaterdag, langs de voetballijn bij mijn zoon van elf zag ik een geweldige coach. 

De coach van de tegenpartij, energiek, positief, enthousiast, met veel geluid en beweging, maar wonderlijk genoeg wel aanstekelijk en niet irritant. 

Toen mijn zoon onderuit ging en, als een echte voetballer, even bleef liggen rende hij met een tasje het veld op en knielde bij mij zoon. 

Hij werd voor het eerst als een echte voetballer op het veld ‘verzorgd’. 

Water spuiten, spons erop, even masseren, even vragen hoe het ging, aankijken, omhoog helpen, klap op de schouder, en daar rende hij weer met zijn tasje van het veld af. 

Mijn zoon glom ervan na de wedstrijd. Een echte coach. ‘Hij zei ook nog dat ik goed speelde’. 

Ja, dan is coach weer een fijn woord. Het komt natuurlijk ook uit de sportwereld. 

Iemand die je enthousiast aanmoedigt en helpt om optimaal te presteren, steeds wat beter te worden. En er meteen is als je even struikelt. Niet per se omdat je anders met een blessure zou komen te zitten maar omdat je dan beter en met meer plezier verder kan. 

Zo’n coach gun ik iedereen, van jonge voetballer tot CEO. 

Dank fijne coach van Abcoude JO12-1!

Helen van Empel

Geef een antwoord